Wigancice Żytawskie

Wigancice Żytawskie – wieś, która zniknęła w latach dziewięćdziesiątych XX w. w wyniku działalności kopalni Turów. Obecnie we wsi zamieszkały jest tylko jeden dom.

Wigancice Żytawskie były dużą wsią o długości około 2,5 km, leżąca na Pogórzu Izerskim, na Wyniosłości Działoszynskiej, na wysokości około 230-280 m n.p.m.

Najstarszy udokumentowany ślad o Wigancicach Żytawskich pochodzi z roku 1334. W piętnastym wieku pojawia się materiałach historycznych pod nazwą Weigsdorff. Po II wojnie światowej wieś otrzymała nazwę Podgórze a potem Sławniki.

W 1943 roku Wigancice (Weigsdorf) liczyły 1479 mieszkańców.
Wigancice fizycznie już nie istnieją ale w dalszym ciągu istnieją niewielkie wioski powstałe na gruntach wigancickich – Wyszków (dawniej Maxdorf) i Wolanów (dawniej Friedrich).

W latach lat 80. XX wieku w wyniku ekspansji kopalni Turów planowano całkowicie zlikwidować Wigancice, i w tym miejscu miało powstać zwałowisko zewnętrzne kopalni. Wysiedlonych mieszkańców przeniesiono się do nowych mieszkań w Bogatyni i Zgorzelcu, a ich domy wyburzono. Miejscowość nie została jednak całkowicie zasypana. Na potrzeby kopalni została wykorzystana jedynie 1/8 jej terenu. Obecnie realizowane są projekty, które mają na celu rewitalizację i odbudowę wsi. W realizację tego przedsięwzięcia zaangażowane są: m. in. Stowarzyszenie Dom Kołodzieja, Uniwersytet Wrocławski, Politechnika Wrocławska, Politechnika Poznańska oraz Politechnika Gliwicka oraz Spółka PGE Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna’